Mięta długolistna to roślina wieloletnia, która rośnie dziko na dość rozległych obszarach Europy, USA i innych krajów.

Mięta to pikantna i aromatyczna roślina, znana i stosowana przez człowieka jeszcze przed naszą erą. Botanicy identyfikują wiele gatunków tej rośliny, łącząc nazwę rodzajową Mentha z nazwą nimfy Minta. W „Metamorfozach” Owidiusza dowiadujemy się, że bogini podziemi, Persefona, przemieniła piękną nimfę w pachnącą korzennie roślinę i poświęciła ją Afrodycie.

W starożytnej Grecji i Rzymie mięta była szanowana. Poprawiał powietrze w pomieszczeniach mieszkalnych, dlatego używano go do nacierania podłóg i mycia rąk wodą miętową. To odświeżało umysł, więc szlachetni ludzie, naukowcy nosili na głowach wianki miętowe.

Zarówno w starożytnej, jak i średniowiecznej literaturze medycznej można znaleźć informacje, że mięta była uważana za roślinę leczniczą. Polecano go osobom z bólami głowy, krwotokami wewnętrznymi, jako środek uspokajający, wzmacniający żołądek, poprawiający trawienie, pobudzający apetyt, łagodzący czkawkę itp.

W Rosji mięta była tradycyjnie parzona i pita przy chorobach serca, krzywicy, skrofułach, zaburzeniach nerwowych, osłabieniu.

Ta roślina ma przyjemny zapach. Mięta kwitnie w lipcu-wrześniu. Rzadko owocuje.

Miętę zbiera się w lipcu, w fazie masowego kwitnienia, w pierwszej połowie dnia, w okresie największego nagromadzenia olejku. Jeśli jest duża ilość mięty, ścina się ją żniwiarką, jeśli jest jej mało, ścina się nożem, aby nie uszkodzić korzeni. Usuń zrumienione części przed suszeniem. Surowce są suszone w suszarniach lub na strychu. Najważniejsze, że słońce na nie nie pada. Olejek miętowy pozyskiwany z liści i łodyg rośliny uważany jest za bardzo cenny.

Właściwości lecznicze

Mięta to niezastąpiony środek uspokajający, który łagodnie działa na ośrodkowy układ nerwowy i serce. Świetne na bezsenność. Zwłaszcza jeśli pijesz ciepłą herbatę miętową z miodem kwiatowym. Napar wodny, nalewka spirytusowa i zbiór z mięty to doskonały środek poprawiający trawienie, w przypadku nudności, jako lek żółciopędny. Herbatę miętową można bezpiecznie nazwać jednym z najlepszych środków na nudności i zgagę. Olejek miętowy jest zawarty w wodach smakowych, nalewkach miętowych, pastach do zębów i płukankach. Zawartość mentolu w mięcie sięga 60-70 procent. Mentol stosuje się zewnętrznie na bóle nerwobólowe, migrenę, zapalenie oskrzeli, katar i wewnętrznie na dusznicę bolesną. Ponadto jest częścią złożonych leków sercowo-naczyniowych: kropli Validol, Zelenin. Inhalatory z preparatami miętowymi stosuje się w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Menovasin i Boromenthol – jako środek przeciw swędzeniu, przepisywany pacjentom z dermatozą.

Nawiasem mówiąc, herbata miętowa pomaga walczyć z nadmiernym porostem włosów. Nadmierne owłosienie (hirsutyzm) najczęściej wiąże się z zaburzeniami hormonalnymi organizmu. Podczas eksperymentu na szczurach naukowcy odkryli, że ekstrakt z mięty obniża poziom androgenów (męskich hormonów płciowych) w organizmie gryzoni.

Podczas dalszych badań udowodniono również, że dwie filiżanki herbaty miętowej dziennie pomagają zmniejszyć objawy hirsutyzmu również u kobiet. A przede wszystkim zmniejsza się ilość włosów na twarzy. Dlatego naukowcy zalecają uzupełnienie standardowej terapii antyandrogenowej na hirsutyzm dwoma filiżankami herbaty miętowej w ciągu dnia.

Kilka wieków temu kobiety stosowały wywar z mięty jako najskuteczniejszy środek do regeneracji skóry. Uważano, że nie ma lepszego środka na twarz. Jednocześnie skóra nabrała matowego odcienia, a zmarszczki zostały wygładzone.

Jeśli parujesz stopy w ciepłej wodzie z dodatkiem mięty, zmęczenie i obrzęk natychmiast znikną.

W kuchni domowej miętę dodaje się do sałatek, zup jarzynowych, bulionów, pikli. Służą do przyprawiania innych dań mięsnych i rybnych. Włóż smażone potrawy, produkty z ciasta (ciasta, pierniki, wypieki uzbeckie).

Czy podoba Ci się przepis? Proszę napisać komentarz na Facebooku